lumière

Minął tydzień, a Ona nawet nie ma ochoty pisać. Ba! Ona nie ma ochoty czytać, wychodzić na ulicę.
Biedna Kobieta Z Historią. Nie opowiem całej historii, tylko jej końcówkę, nie będę nikogo nudziła słodkimi opowiastkami o pierwszym mocniejszym uderzeniu serc, o trzęsących się rękach i spoconych dłoniach. Nie będę mówiła o zaskoczeniu i głębokiej miłości. Nie chcę być nudna, to byłoby przewidywalne.
Minął tydzień, a Ona nawet nie ma ochoty pisać. Ba! Ona nie ma ochoty czytać, wychodzić na ulicę. Minął tydzień odkąd On ją zostawił. Mówi się, że był dla Niej całym światem, że kochała Go całym sercem. Mówi się, że wyjechał za granicę, żeby zarobić na dom i na dzieci, ale czy z nią? Nie. Ona teraz boi się wyjść na ulicę spod mostu. Tam jest cieplej i ciemniej. Nikt na Nią nie patrzy, nikt Jej nie ocenia, nie wyśmiewa. Ona boi się widoku znajomych ulic, które jeszcze niedawno przemierzała trzymając Go za rękę. Kobieta upadła. Nikt Jej nie pomoże. Nikt nie może Jej pomóc, bo kto da Jej Powietrze?
Minął tydzień, a Ona nawet nie ma ochoty pisać, już nie może, bo już odpadły dwa palce i ucho.

Tak wygląda lato w mieście.

Bez komentarzy